Geplaatst op

Communicatie en je hoofd uit

De meningen over invloed uitoefenen op je gedachten lopen nogal uiteen. Daar waar de een beweert dat je je gedachten niet kunt sturen is de ander ervan overtuigd van wel. Ik behoor zelf tot de laatste categorie. Toen ik eind 2011 als klokkenluider bij Defensie kennismaakte met het begrip burn-out en de (veelal) daarbij behorende slapeloze nachten, ben ik op zoek gegaan naar manieren om zelf invloed uit te oefenen.

Vanzelfsprekend was mijn eerste stap een afspraak maken bij de huisarts. De huisarts kende de situatie en schreef een ‘pammetje’ voor. Daar zou ik ontspannen van worden en beter de slaap mee kunnen vatten. Ik heb dit twee avonden geprobeerd maar het gevoel dat ik daarbij kreeg beviel me totaal niet.

Ik besloot om zelf uit te gaan zoeken wat dan wel voor mij zou werken. Ik ging weer braaf mijn meditatieoefeningen doen. Maar daar waar ik eerder heel goed in staat was om mij te concentreren op mijn ademhaling, raakte ik er nu alleen maar meer gefrustreerd van. Vroeger dook ik de bibliotheek in als ik vragen had en nu dook ik de onlinebibliotheek in.

Een van de eerste filmpjes die ik bekeek was: a tale of two brains. Ik moest heel hard lachen om de dingen die ik herkende maar het triggerde me ook enorm. Als mannen in staat zijn om een ‘nothing box’ te koesteren, dan moeten vrouwen dit toch ook kunnen. Zo redeneerde ik. Ik besloot om mij erin te verdiepen. En om uit te proberen of zo’n ‘nothing box’ valt te trainen.

Ik maakte ook een afspraak bij een ontspanningstherapeute, zij gaf mij concrete tips om mijn lichaam te ‘dwingen’ te ontspannen. Natuurlijk leer je niet van de ene op de andere dag om jouw gedachten te parkeren en als het ware uit te zetten maar oefening baart kunst.

Op dit moment ben ik bezig met het schrijven van een boek, het verhaal dat deels autobiografisch is ontstond spontaan in mijn hoofd vorige week. Gister had ik even een offday, sinds ik het mezelf gun om incidenteel een offday te hebben is het ook helemaal geen zwaarwegende dag meer. Ik mag huilen, ik mag lachen, ik mag piekeren en desnoods even zwartkijken. Maar alleen met de duidelijke afspraak, morgen weer een nieuwe dag waarin je alles wat vandaag zwart lijkt, opnieuw van kleur voorziet.

Eenmaal in bed bleef het verhaal van mijn boek maar doorgaan, de resterende 33.000 woorden vormden zich achter elkaar en er leek geen houden aan.

Op dat moment ben ik zo ongelooflijk blij met de vaardigheid hoofd uit. Zodra ik in mijn hoofd ‘het commando’ hoofd uit geef dan voel ik de gespannen energie direct wegnemen in mijn hoofd. Ik draai me dan in mijn favoriete houding, ik ontspan mijn handen en mijn onderkaak heel bewust en ik lag in no time te slapen.

Het is niet relevant of een ander zegt dat iets mogelijk is of onmogelijk, het is relevant wat jij gelooft dat jij in staat bent om te doen. Hoofd uit, handen ontspannen en kaak laten hangen en slapen. Morgen weer een nieuwe dag.