Geplaatst op

Politieke poppenkast

De propaganda regeert, spindoctors maken overuren, mediatrainingen hebben prioriteit, woordvoerders puzzelen zich suf, om wel de juiste toon te vinden eventueel ietwat gelogen en/of aangedikt maar met beperkte risico’s op ontmaskering. Politici vinden hun weg feilloos in de media, vertellen op net 1 een leuk sprookje over verbinding en kracht en vervolgens liegen ze op net 3 dat het gedrukt staat over de gevolgen van genomen besluiten.

Het is een eeuwenoud spel met slechts ‘nieuwe’ middelen, social media is daar onder andere een van. En daar begin ik langzamerhand wel teleurgesteld te raken. Wij burgers kunnen optimaal gebruik maken van de mogelijkheden online, denk aan eerdere uitspraken terugvinden, niet nagekomen beloften uitlichten, het stemgedrag van partijen gedurende de slooptocht van Rutte2 tonen, niet zichtbare belangen in kaart brengen, de schijn van belangenverstrengeling zichtbaar maken, de op theorie gebaseerde borstklopperij van politici ontkrachten door verhalen uit de praktijk, van burgers en van betrokken professionals. Dit zijn slechts een aantal voorbeelden van de mogelijkheden die we gezamenlijk zwaar kunnen laten wegen online.

Maar waar kiest de gemiddelde Nederlander voor? Die laat zich misleiden door strak geregisseerde pr-dingetjes en die vergeet de optelsom van Rutte2, vergeet alle berichtgeving over de gemaakte fouten, verkeerde keuzes, niet nagekomen beloftes, fraudes, onderste stenen die nooit boven komen en de afbraak van het ooit zo gemoedelijke Nederland. Onderling knokken zij zich suf om de eer van liegende en bedriegende politici te verdedigen. We trappen elkaar links en vooral rechts in de hoek.

Kritisch zijn is not done want dan ben je negatief en hoor je niet bij Ieder1. De realiteit benoemen, je ervaringen delen, noodkreten uiten, om hulp vragen, op logica en respect de discussie voeren, het helpt allemaal niets. Ons Nederland is zoals het politiek het beste uitkomt op dat moment: van iedereen is welkom tot pleurT op. Ons Nederland is ook zoals een laagje in onze samenleving dit vertelt en uitlegt, in columns, op de radio en tv en vooral op social media. Heb je de akelige moed om dit tegen te spreken, voorzien van heldere argumenten dan pakken ze je toch gewoon op de persoon.

We staan waar we nu staan juist door het wegkijken, niet durven benoemen, niet durven aanspreken of corrigeren uit angst om voor racist uitgemaakt te worden, falend integratiebeleid en onzichtbare belangen. We hebben nu een multiculturele samenleving die feitelijk geen echte samenleving meer is maar een veel te grote groep, die gedwongen naast elkaar leeft door elkaar maar gewoon te gedogen. En waarom onze ooit zo krachtige samenleving niet meer werkt is eigenlijk wel in een onderdeel van de definitie van een samenleving terug te vinden.

In de opvoeding wordt aan de nieuwe leden van een samenleving duidelijk gemaakt hoe men zich dient te gedragen. Het gaat hierbij om normen, waarden, regels en wetten, die op hun beurt zijn ontstaan met het oog op een zo goed mogelijke, voor alle leden leefbare samenleving.

Onze normen en waarden zijn ingeleverd om de multiculturele samenleving een kans van slagen te geven. Diversiteit is op alle fronten gestimuleerd. En als ik nu om mij heen kijk en zie hoe wijken waar ik in het verleden heb gewoond door diversiteit zijn verpauperd dan denk ik, waarom? Welk politiek belang kan iemand mogelijk hebben om een sterke, krachtige en groeiende samenleving zo van binnenuit te laten slopen?

En hoe kun je met droge ogen in de media zeggen dat je het beste met Nederland voor hebt, dat Nederland dankzij jou en jouw politieke collega’s er beter van is geworden. Dat we weer groeien en de druk op de burger minder wordt terwijl het hele rotte systeem wat ervoor zorgt dat met het godsvermogen dat de Nederlandse burger ophoest, alleen zorgt dat grote corporaties en ambtenaren/politici er zelf wijzer van worden.

En terwijl we al Nederland is voor Ieder1 kwelend roepen dat we er gelukkig weer beter voor staan en weer vooruit kunnen kijken, druppelen de berichten over verhoging van ziektekostenpremies weer binnen, vermoedelijk viel de miljoenenwinst van de zorgverzekeraars wat lager uit en tja daar moet iemand voor opdraaien. En eigenlijk verdienen we ook niet beter dan zo ‘genaaid’ te worden door de politieke poppenkast die wij zelf in stand houden.