Geplaatst op

De zin van ons bestaan

Wat is de zin van ons bestaan? Ik geloof dat ieder mens, mits hij of zij oud genoeg wordt, wel een moment krijgt waar die vraag omhoogkomt. Voor mij werd op enig moment het antwoord daarop: de zin van ons bestaan is ‘Het leven’. En zorgen dat je bestaan zinvol is. Het maakt me eigenlijk niet zo heel veel uit hoe het leven ooit is begonnen of hoe het mogelijk ooit gaat eindigen. Ik heb op beiden geen invloed.

Ik heb wel invloed op wat ik toevoeg aan het gegeven dat ik mag bestaan gedurende dat leven. Daar kies ik wat ik toevoeg aan energie. Mijn bijdrage aan ‘Het leven’. Ik geloof sterk in de ‘law of attraction’ en de invloed van je eigen mindset daarin. Het draait allemaal om positieve energie.

Ik kan niet voorkomen dat er negatieve energie in mijn leven passeert maar ik kan er wel voor kiezen om het om te zetten in persoonlijke positieve energie. We zijn met zijn allen al zoveel jaren aan het vechten om erkenning van het begin van het leven. Ik denk dat het tijd wordt dat we gaan verbroederen in de zin van dat leven.

Ik lees op dit moment a brief history of time van Stephen Hawking en het is best ploeteren af en toe, ik heb niets met de materie. Maar des te meer met de persoon Stephen Hawking. Ik heb gisteren the theory of everything gekeken. De tranen liepen over mijn wangen. Zo’n briljante geest volledig in de steek gelaten door zijn fysieke zijn.

Ik ben geïntrigeerd geraakt door de ziel van Stephen Hawking. En probeer me nu wat meer in de zwarte gaten theorie enzo te verdiepen. Natuurkunde, niet helemaal mijn ding. Maar gevoelsmatig ontstond er wel een soort connectie bij de negatieve energie.

Als het proces van het leven een soort continue groei is tot het uiteindelijk implodeert. Dan is hoe het leven is ontstaan minder relevant en de vraag hoe voorkom je dat het implodeert belangrijker. Waar heb je invloed op. Wat doen we nu met wat we denken te weten…

Waar je ook voor meent te moeten strijden of staan, toon dat dan in dit leven en voeg een beetje positieve energie toe aan deze wereld. Je hoeft elkaar het bestaan niet te misgunnen. Je kunt namelijk ook besluiten om gezamenlijk bij te dragen aan het behoud ervan. Door nu te leven, in dit leven dat je door ‘Het leven’ is gegeven.

Wie daar dan ooit mee is begonnen zullen we nooit zeker weten. Wie het afneemt ook niet. Maar voorlopig hebben wel invloed op wat wij gedurende die tijd ermee doen. En als we accepteren dat we gemeen hebben dat we fysiek gezien niet meer zijn dan het gevolg van seks van onze ouders (soms kunstmatig), lijkt me dat een mooi begin.

Dan begint daar ons bestaan en laat het ons allen dan zo zinvol mogelijk maken. Voeg een beetje positieve energie toe aan de wereld om je heen, dan omringt jouw wereld zich met beetjes positieve energie, ik geloof erin!