Geplaatst op

Wat zie je en wat is er echt?

Recent zag ik een plaatje op Twitter. Het was een super creatieve versie van een som waarbij je de waarde moet rekenen door te zien. Deze was meer visueel in de valkuilen. Ik vond hem echt briljant en plaatste hem op LinkedIn.

Een dag later had de post 33 duizend weergaven en 274 commentaren. Tot in de ‘postfeed’ de oplossing kwam had bijna niemand het goed. Toch waren ze er wel stellig van overtuigd. Natuurlijk hoopte ik met het plaatsen van de post dat mensen zouden reageren en dat er ludieke gesprekken zouden ontstaan.

Maar ik merkte ook wel sterk bij mezelf, ik heb echt even gezocht naar de laatste sleutel, dat ik er ook wel een boodschap bij voel. Want wat zien we nou eigenlijk en wat denken we dat we zien. Waar ligt de sleutel van de deur die blokkeert.

Die sleutel ligt in verdieping. In willen weten wat je waarneemt. Als je geïrriteerd raakt omdat je het niet ziet dan is dat omdat je geïrriteerd raakt door je eigen ongeduld. Als je denkt dat je het gelijk ziet en geïrriteerd reageert dat hij zo makkelijk is dan is dat omdat je ergens van binnen wel weet dat je vaak te snel oordeelt en dingen over het hoofd ziet.

De 274 reacties waren uiteenlopend maar overwegend hadden ze wel dingen gemeen, de meeste waren fout. Wat natuurlijk geen enkel probleem is want ik had er niet voor niets bijgezet een briljant creatief plaatje. Het ging bij mij ook in 2 stappen. Alleen in plaats van te reageren ben ik de feed eronder gaan lezen zodat ik wist wat ik miste. Ik zag het en zag dat de uitkomst geheel anders werd.

Ik moest er een beetje om lachen want voor ik ging lezen raakte ik er echt enigszins geïrriteerd door. Je kent het misschien wel, stomme puzzel, wat een verspilling van mijn tijd enzovoorts. Enfin, ik zag wat ik had gemist en wist het weer: ik ben visueel meer van de grove lijnen in mijn waarneming.

Bij alles wat we waarnemen doen we er goed aan om voor we erop reageren, eerst even een moment van bewustzijn te creëren. Even een moment in je hoofd stilstaan bij wat er naar binnen is gekomen en wat dat met je doet. En dan pas reageren.

Nog los van het feit wat de zin: ik denk er even over na kan doen voor een gesprek, het geeft je een moment om te kiezen hoe jij wil dat het verder verloopt. Het haalt de hitte uit vlammende woorden bijvoorbeeld. Maar het is vooral een teken dat je bewust probeert waar te nemen, dat je uit je eigen emotie of boosheid kunt stappen en even tot jezelf kunt komen.