Categorie: SamenlevingGedoe

Wat zie je en wat is er echt?

Recent zag ik een plaatje op Twitter. Het was een super creatieve versie van een som waarbij je de waarde moet rekenen door te zien. Deze was meer visueel in de valkuilen. Ik vond hem echt briljant en plaatste hem op LinkedIn.

Een dag later had de post 33 duizend weergaven en 274 commentaren. Tot in de ‘postfeed’ de oplossing kwam had bijna niemand het goed. Toch waren ze er wel stellig van overtuigd. Natuurlijk hoopte ik met het plaatsen van de post dat mensen zouden reageren en dat er ludieke gesprekken zouden ontstaan. Meer lezen

Meningenmoe

Als ik Google dan lees ik: mening, Oordeel, wat je ervan vindt. Dat vind ik een treffende omschrijving. Ik merk dat ik de laatste tijd een beetje ‘meningenmoe’ ben. Daar waar onze mening effectief kan zijn laten we kansen liggen. We zouden bijvoorbeeld met onze gebundelde meningen een behoorlijk sterke politiek invloed uit kunnen oefenen. Een representatieve democratie tonen. Meer lezen

Over kunstmatige intelligentie

Vandaag stond ik in de supermarkt mijn digitale boodschappenlijst te checken. Ik stond aan de kant zodat niemand last van mij zou hebben. Een wat oudere dame, het type kort pittig kapsel vond het nodig om met haar winkelwagen tegen me aan te rijden. Opzettelijk overigens omdat ze zich blijkbaar ergerde aan het feit dat ik op mijn mobiele telefoon stond, daar waar ik mijn digitale boodschappenlijst stond te checken. Meer lezen

De zin van ons bestaan

Wat is de zin van ons bestaan? Ik geloof dat ieder mens, mits hij of zij oud genoeg wordt, wel een moment krijgt waar die vraag omhoogkomt. Voor mij werd op enig moment het antwoord daarop: de zin van ons bestaan is ‘Het leven’. En zorgen dat je bestaan zinvol is. Het maakt me eigenlijk niet zo heel veel uit hoe het leven ooit is begonnen of hoe het mogelijk ooit gaat eindigen. Ik heb op beiden geen invloed. Meer lezen

Communicatie en asociaal gedrag

De sfeer op straat en in de openbare ruimte is veranderd en niet op een positieve manier. Als je je erbij neerlegt en accepteert dat mensen zich steeds asocialer gedragen onderling, dan heb je er waarschijnlijk weinig last van. Ik kan en wil het niet accepteren. Noem me een nationalist of whatever maar ik verlang sterk terug naar de eens zo gematigde samenleving waarin we elkaar aan konden spreken op onaangepast gedrag. Ik spreek mensen nog steeds aan op onaangepast gedrag zodra ik daar last van heb en niet zelden levert dat gedoe op.

Daar spreek ik dan ook nog online over, omdat ik het belangrijk vind om een tegengeluid uit de praktijk te laten horen. In theorie zijn we allemaal heel gelukkig in Nederland, in cijfers -en serieus hoe kunnen we daar nou op vertrouwen terwijl de belangen van manipulatie ervan ons dagelijks bereiken- scoort Nederland overal als een van de beste kindjes van de klas. In theorie hebben we alles zo goed geregeld en heb het lef niet om de praktijk er als voorbeeld tegenover te zetten, want dan zijn de online rapen gaar. Meer lezen

Communicatie en online grenzen

Overal waar voorstanders zijn, vind je ook tegenstanders. Zo simpel is dat. En voor- en tegenstanders die op argumenten een dialoog aangaan, daar leer je veel van. Waar je weinig van leert zijn de ‘stemming makende’ tegenstanders. In clusters gaan ze gericht online de aanval aan. Zonder argumenten en op de persoon. Vaak vanuit een hoog: ik ken jouw type mannetje/vrouwtje, openen ze de aanval. Vrijwel altijd eindigen ze met een patstelling. Meer lezen

Generatie communicatie

“Wij zijn de laatste generatie die het tij kunnen keren.”. Intuïtief neigde ik naar, maar moet je het tij wel willen keren. Ligt het probleem niet meer in het feit dat we geen idee hebben wat ‘het tij’ is? We horen het 1 en zien het ander. En is de kans niet heel groot dat wij als samenleving ‘het tij’ heel anders definiëren dan bijvoorbeeld laten we zeggen, Mark Rutte. En ligt de sleutel niet juist in ‘het tij’ openlijk en inzichtelijk maken. Het gat inzichtelijk maken tussen wat goed lijkt en wat rot is. Meer lezen

Leven en energie

Zodra ik zoiets uitspreek dan ontvang ik meestal warrige blikken of hoogstens een semi herkenbare mompel. Nou ben ik de laatste die beweerd de wijsheid in pacht te hebben maar ik kan wel een poging doen om uit te leggen wat ik daar nou mee bedoel.

Zo rond mijn 25e levensjaar was ik bloedfanatiek in mijn eigen gelijk. Door mijn achtergrond klampte ik mij bijna wanhopig vast aan dat ene waar ik wel op kon vertrouwen: dat wat ik zelf waarnam. Van mijn 25e tot mijn 30e levensjaar was ik zonder dat ik het zelf echt doorhad, op zoek naar mijzelf. Meer lezen

Communicatie en de overheid

Sinds ik in 2005 als adviseur communicatie bij het ministerie van Defensie begon, heb ik mij met grote regelmaat verbaasd over het fenomeen: de afdeling communicatie binnen de overheid. Vol enthousiasme en goede moed ben ik van start gegaan en al snel kreeg ik opmerkingen als: ‘Dat leer je nog wel af’, ‘Over een tijdje weet je niet beter’ of mijn favoriet “Zo doen we dat niet bij de overheid’. Mijn repliek was steevast: ‘Als dat zo is dan is het tijd voor mij om hier te vertrekken’ en dan kreeg je helemaal gekke reacties. Want vertrekken, waarom zou je vertrekken? Als je een goud baantje hebt binnen de overheid met een veel te hoog salaris (voor wat ik geacht werd ervoor te doen) en zekerheid tot aan je pensioen, dan ben je toch gek om te riskeren dat je het kwijt raakt. Cultuur dus. Meer lezen

Politieke poppenkast

De propaganda regeert, spindoctors maken overuren, mediatrainingen hebben prioriteit, woordvoerders puzzelen zich suf, om wel de juiste toon te vinden eventueel ietwat gelogen en/of aangedikt maar met beperkte risico’s op ontmaskering. Politici vinden hun weg feilloos in de media, vertellen op net 1 een leuk sprookje over verbinding en kracht en vervolgens liegen ze op net 3 dat het gedrukt staat over de gevolgen van genomen besluiten. Meer lezen