Geplaatst op

Pijnpunten

Als ik Google dan lees ik: moeilijk onderwerp waar je liever niet mee geconfronteerd zou worden. Een sterke omschrijving.

Ik geloof dat ieder mens in meer of mindere mate zijn eigen pijnpunten heeft. De meeste creëren we zelf. Zelfs al zijn ze ons opgedrongen vanuit een situatie waar we geen invloed op hadden of hebben, dan nog kiezen we er in het nu voor om het onderwerp in het doosje moeilijkingewikkeld te stoppen. En dat doosje vermijden we zoveel mogelijk. Waardoor het vaak ook moeilijkingewikkeld blijft en de tijd versterkt dat gevoel.

Vorige week werd ik geconfronteerd met een behoorlijk pijnpunt waar ik geen invloed op heb. De situatie is van dien aard dat ik ervoor kies om dit pijnpunt in het doosje moeilijkingewikkeld te laten. Maar omdat ik het weet, kan ik het doosje ook zelf openmaken en kijken wat er nou precies zo’n pijn aandoet. Het behapbaar maken voor mezelf.

Waarom het in het doosje moeilijkingewikkeld blijft is voor mij glashelder, het gaat om mijn kind en die gaat nooit naar het doosje geaccepteerd en losgelaten. Simpelweg omdat ik dat niet wil, er blijft altijd een deur openstaan. De deur naar het doosje moeilijkingewikkeld.

Mijn wereld is opengegaan op het moment dat ik kennismaakte met mijn eigen pijnpunten. Daar heb ik invloed op en kies ik zelf wat ik ermee doe. Laat ik mijn pijnpunten mij definiëren of maak ik ze onderdeel van mijn kracht.

Op zich kunnen wij mensen prima functioneren als we niet in contact staan met onze eigen pijnpunten, alleen zijn we dan veel gevoeliger voor externe factoren. Een geur, tekst of muziek, een opmerking, een blik of wat dan ook kan die connectie triggeren. Want ook al sta jij er niet mee in contact, de connectie is er gewoon wel.

Het gevoel hebben dat je niet goed genoeg bent is zo’n pijnpunt, het is verborgen leed dat velen met zich mee dragen. Het gapende gat van binnen dat snakt naar erkenning van je bestaan. Dat gapende gat dat je nooit kunt vullen met aandacht van anderen. Dat vul je alleen met aandacht van jezelf.

Ik zou graag voor willen stellen om deze te gebruiken. Een pijnpunt: moeilijk onderwerp waar je jezelf liever niet mee wil confronteren. Zodat we bewust worden van het feit dat een pijnpunt iets over onszelf zegt.

Stel je toch eens voor dat iedereen zijn eigen pijnpunten zelf op kan lossen en mensen elkaar niet meer frustreren omdat zijzelf gefrustreerd zijn. Dan is er veel meer ruimte voor verbinding. Voor elkaar iets gunnen en elkaar versterken. Geen angst omdat je erkenning mist, die heb je dan namelijk niet nodig van anderen. Die geef je jezelf.