Overal waar voorstanders zijn, vind je ook tegenstanders. Zo simpel is dat. En voor- en tegenstanders die op argumenten een dialoog aangaan, daar leer je veel van. Waar je weinig van leert zijn de ‘stemming makende’ tegenstanders. In clusters gaan ze gericht online de aanval aan. Zonder argumenten en op de persoon. Vaak vanuit een hoog: ik ken jouw type mannetje/vrouwtje, openen ze de aanval. Vrijwel altijd eindigen ze met een patstelling. Verder lezen Communicatie en online grenzen
“Wij zijn de laatste generatie die het tij kunnen keren.”. Intuïtief neigde ik naar, maar moet je het tij wel willen keren. Ligt het probleem niet meer in het feit dat we geen idee hebben wat ‘het tij’ is? We horen het 1 en zien het ander. En is de kans niet heel groot dat wij als samenleving ‘het tij’ heel anders definiëren dan bijvoorbeeld laten we zeggen, Mark Rutte. En ligt de sleutel niet juist in ‘het tij’ openlijk en inzichtelijk maken. Het gat inzichtelijk maken tussen wat goed lijkt en wat rot is. Verder lezen Generatie communicatie
Van al mijn uitdagingen in het leven vind ik de beproeving moederschap 1 van de mooiste en 1 van de zwaarste. Toen ik moeder werd vielen mijn puzzelstukken die ik toen had op hun plaats. Dit was wat ik wist dat mogelijk was, juist omdat ik het niet kende. Mijn zoektocht naar mezelf begon ook vanaf dat moment. Verder lezen Moederschap en loslaten
Zodra ik zoiets uitspreek dan ontvang ik meestal warrige blikken of hoogstens een semi herkenbare mompel. Nou ben ik de laatste die beweerd de wijsheid in pacht te hebben maar ik kan wel een poging doen om uit te leggen wat ik daar nou mee bedoel.
Zo rond mijn 25e levensjaar was ik bloedfanatiek in mijn eigen gelijk. Door mijn achtergrond klampte ik mij bijna wanhopig vast aan dat ene waar ik wel op kon vertrouwen: dat wat ik zelf waarnam. Van mijn 25e tot mijn 30e levensjaar was ik zonder dat ik het zelf echt doorhad, op zoek naar mijzelf. Verder lezen Leven en energie
Sinds ik in 2005 als adviseur communicatie bij het ministerie van Defensie begon, heb ik mij met grote regelmaat verbaasd over het fenomeen: de afdeling communicatie binnen de overheid. Vol enthousiasme en goede moed ben ik van start gegaan en al snel kreeg ik opmerkingen als: ‘Dat leer je nog wel af’, ‘Over een tijdje weet je niet beter’ of mijn favoriet “Zo doen we dat niet bij de overheid’. Mijn repliek was steevast: ‘Als dat zo is dan is het tijd voor mij om hier te vertrekken’ en dan kreeg je helemaal gekke reacties. Want vertrekken, waarom zou je vertrekken? Als je een goud baantje hebt binnen de overheid met een veel te hoog salaris (voor wat ik geacht werd ervoor te doen) en zekerheid tot aan je pensioen, dan ben je toch gek om te riskeren dat je het kwijt raakt. Cultuur dus. Verder lezen Communicatie en de overheid
De propaganda regeert, spindoctors maken overuren, mediatrainingen hebben prioriteit, woordvoerders puzzelen zich suf, om wel de juiste toon te vinden eventueel ietwat gelogen en/of aangedikt maar met beperkte risico’s op ontmaskering. Politici vinden hun weg feilloos in de media, vertellen op net 1 een leuk sprookje over verbinding en kracht en vervolgens liegen ze op net 3 dat het gedrukt staat over de gevolgen van genomen besluiten. Verder lezen Politieke poppenkast
In mijn professionele loopbaan heb ik veel te maken gehad met directeuren, directies, bestuurders, DGA’s en managers. Een tijd ondersteunend als directiesecretaresse en vanaf 2005 adviserend als marketing communicatieprofessional. In de meest uiteenlopende branches. Door hoe mijn leven gelopen is heb ik niet eerst allerlei studies gedaan en daarna gaan werken, maar ben ik gaan werken en heb in de avonduren studies erbij gedaan zodat de theorie aansloot op mijn praktijkervaring. Verder lezen Management en communicatie
‘Burn-out is een psychische aandoening waarbij de patiënt emotioneel uitgeput is en weinig tot niets kan presteren’
Een kanttekening; waarbij de geest zo uitgeput is dat het lichaam niet meer wil. Want wie te maken heeft gehad met een burn-out weet: je lichaam geeft het signaal dat het op is, het kan niet meer en het wil niet meer. Onderdeel van de behandeling is leren inzien wat het effect van signalen negeren van de geest, met je lichaam doet. Verder lezen Burn-out
Via Twitter zag ik een interview met Hans Teeuwen over islamofobie, zijn credo kort samengevat is: fuck islamofobie. Terecht zegt hij: ‘Ik haat dat woord’. Want er is niets irrationeels aan bang zijn voor een geloofssysteem dat overal waar het verschijnt, gewelddadig is. Hans Teeuwen maakt een helder onderscheid in de spot drijven met islam, als geheel aan slechte ideeën, en de spot drijven met moslims, als mensen. En juist in dat laatste zit de kracht en zwakte in de discussie, als je het al een discussie kunt noemen overigens. Verder lezen Verbindend communiceren
Sinds 2013 heb ik een doel voor ogen, namelijk communicatie als schoolvak voor kinderen mogelijk maken. Mijn eigen verleden waarin ik beschadigd ben opgegroeid, mijn passie voor mijn vakgebied communicatie, de zorg voor mijn drie dochters en openstaan en luisteren naar praktijkverhalen vormde hiervoor de basis. Ik ben ervan overtuigd geraakt dat door kinderen te leren communiceren je daadwerkelijk preventief problemen kunt voorkomen en vroegtijdig in kaart brengen waardoor je escalatie kunt voorkomen. Lees hier meer over kinderen en communicatie.
Een ruim jaar en ongeveer 40 lobby afspraken verder kwam ik op enig moment tot de conclusie dat ik mijn droom moet parkeren. Simpelweg omdat ik weliswaar de feedback van kinderen krijg dat ze hier behoefte aan hebben maar niet doordring tot de mensen die hier besluiten over kunnen en mogen nemen. Verder lezen Werkt het ook in de praktijk?